De zomer van 2018 loopt voorzichtig op zijn eind. Nederland keert terug van vakantie. Aanstaande vrijdag is weer het eerste overleg met de ministers in de Trêveszaal. En voordat het kabinet weer bij elkaar komt, moet me iets van het hart.

De Tweede Kamer was nog maar net met reces, toen er filmpjes naar buiten kwamen waarop minister van Buitenlandse Zaken Stef Blok vertelt geen voorbeeld te kennen van een vreedzame multi-etnische of multiculturele samenleving. Waarop hij Suriname een failed state noemt. En zegt dat het hartstikke leuk is om in Benoordenhout naar de Turkse bakker te gaan, maar niet als je er middenin woont, want dan heb je enorme last van een aantal 'bijeffecten'.

Over de positie van minister Blok komt na het reces een debat, maar dit gaat niet alleen over hem. Ik vind het eerlijk gezegd niet goed te begrijpen dat je in de afgelopen weken niet al eerder afstand hebt genomen van deze onzinnige, schadelijke en kwetsende uitspraken van jouw minister van Buitenlandse Zaken.

Een minister is minister, altijd en overal. En spreekt dus namens het kabinet, altijd en overal. Uitspraken die alle Nederlanders met een migratieachtergrond impliciet laten weten dat hun aanwezigheid bedreigend is, een 'enorme last' voor de samenleving, zijn niet te tolereren.

Dat verwacht ik te horen van mijn premier, de premier van álle Nederlanders, jong en oud, rijk en arm, migratieachtergrond of niet. Er mag nooit twijfel zijn of je premier bent van álle Nederlanders.

Waarom komt de premier van Nederland niet op voor de Turkse bakker in Amsterdam-West? Voor de 650.000 Nederlanders die een gemengde relatie hebben? En hun kinderen?

Morgen staan de journalisten voor het eerst weer voor je neus. Ik hoop en verwacht dat je in niet mis te verstane woorden laat weten dat je afstand neemt van de uitspraken van minister Blok.

Dus als een journalist vraagt, bestaat er een voorbeeld van een vreedzame multi-etnische of multiculturele samenleving? Zou het mooi zijn als het antwoord is: Zeker. Het is een ontzettend gaaf land. Ons Nederland.

Alle goeds,

Jesse Klaver